42, 3

 

Sławomir Murawiec

Koncepcja psychodynamicznej psychofarmakologii D. Mintza i B. Belnap – omówienie w odniesieniu do pacjentów ujawniających oporność na leczenie             323-333

The psychodynamic psychopharmacology by D. Mintz and B. Belnap – description of discipline in relation with treatment resistance             323-333

Streszczenie

Proces edukacji psychiatrycznej oraz podręczniki psychiatrii niezbyt często uwzględniają informacje dotyczących łącznego stosowania psychoterapii i farmakoterapii, w sposób integrujący obie te dziedziny. Nie zawsze zawierają także informacje na temat znaczeń psychologicznych i relacyjnych związanych z podawaniem leków. Jest to tym bardziej uderzające, iż bardzo wielu pacjentów otrzymuje jednocześnie leczenie psychoterapeutyczne i farmakologiczne. Inna ważną kwestią pozostaje integracja psychologicznej wiedzy w rozumieniu efektów farmakoterapii. Praca poniższa omawia propozycję nowej dyscypliny – psychodynamicznej psychofarmakologii opisanej przez D. Mintz i B. Belnap. Ich propozycja nie jest wyłącznie teoretyczna, proponują oni bowiem konkretne zalecenia co do postępowania w przypadkach psychologicznie uwarunkowanej oporności na leczenie farmakologiczne. Praca omawia także zagadnienie „psychoterapeuty mającego wiedze na temat leków”, dla osób które są psychoterapeutami, lecz chciałby przekraczać granice dzielące wiedzę psychoterapeutyczna od wiedzy o farmakoterapii.

Summary

In the process of education of psychiatrists and in psychiatric textbooks the information or chapters about combined treatment integrating psychotherapy and pharmacotherapy are very rare. There are not many chapters about the psychological meaning of medication. It is striking in this regard, since many patients currently receive both treatments. Another important artificial separation is a lack of integration of psychological knowledge in the understanding of psychological and physical effects of pharmacotherapy. The proposition of a new discipline – psychodynamic psychopharmacology by D. Mintz and B. Belnap is desribed and presented in the paper. They propose not only the new discipline but also practical recommendations for the psychodynamic treatment of pharmacologic treatment resistance. The paper presents also the concept of a pharmacologically informed psychotherapist for those who are psychotherapists but want to cross over boundaries between psychotherapy and pharmacotherapy.


  

Witold Simon

Czynniki motywacyjne a wynik psychoterapii             335-352

Motivational factors and the psychotherapeutic change             335-352

Streszczenie

Cel badania: Celem projektu było zbadanie stabilności motywacji do psychoterapii oraz związku pomiędzy motywacją a poprawą kliniczną. Narzędzia: Dane uzyskano od 274 pacjentów. Kluczowym narzędziem był Kwestionariusz Motywacji, mierzący cztery czynniki: bezradność, aktywność, zagrożenie, krzywdę. Pacjenci wypełniali również: Kwestionariusz Objawów, Test Przymiotnikowy, Kwestionariusz Orientacji Życiowej. Wyniki: Motywacja okazała się ważnym, ale nie dominującym, czynnikiem wpływającym na wynik psychoterapii. Motywacja wykazała większy wpływ na poziom objawów na etapie przyjęcia do kliniki, natomiast czynniki osobowościowe miały większy wpływ na końcu leczenia. Bezradność, krzywda i zagrożenie stopniowo się zmniejszały zarówno w okresie oczekiwania na terapię oraz podczas terapii. Poziom czynnika aktywności wzrastał stopniowo w czasie leczenia, równolegle do zmniejszającego się nasilenia poszczególnych grup objawów. Czynnik bezradności odgrywał dominującą rolę przy kwalifikacji i na początku leczenia. Wnioski: Zdolność do bycia aktywnym może być ważnym predyktorem zmiany zachodzącej w wyniku psychoterapii. Rola bezradności na początku leczenia może być postrzegana jako bezsilność pacjenta w obliczu intensywnych objawów.

Summary

Aim. The purpose of the study was to investigate the stability of motivation to psychotherapy and the relationship between motivation and clinical improvement.

Methods The data were collected from 274 patients. As the key questionnaire, we used the Questionnaire of Motivation, measuring four factors: helplessness, activity, sense of wrong, sense of threat. Three other questionnaires were applied: Hopkins Symptoms Check List, Adjective Check List, Sense of Coherence.

Results. Motivation was found an important, but not a dominant factor influencing the psychotherapy outcome. Motivation showed the strongest influence on symptom level at the time of admission to the clinic. The personality variables had stronger influence at the end of the treatment. Helplessness, sense of wrong and sense of threat showed a steady decline both during the waiting list period and during the therapy. The level of activity factor rosed significantly during the treatment, parallel to the clinical improvement. The helplessness motivational factor was predominant at both pre-treatment occasions.

Conclusions. The ability to being active was an important predictor of psychotherapeutic change. The role of helplessness at the beginning of the treatment may be considered as powerlessness in the face of intensity of symptoms.

 

 

Maria Załuska, Paweł Bronowski, Katarzyna Panasiuk, Jan Brykalski, Jolanta Paszko

Ocena programu ICAR – „Komunikacja w Internecie i aktywna rehabilitacja dla psychicznie chorych”             353-364

Evaluation of the ICAR program – Internet Communication and Active Rehabilitation for People with Mental Disorders             353-364

Streszczenie

Rozpowszechnienie internetu sugeruje, iż udostępnienie go chorym psychicznie może mieć pozytywne znaczeniu dla ich społecznej integracji. Pojawiają się także ostrzeżenia przed szkodliwością kontaktów z przestrzenią wirtualną. Cel badań: Ocena przydatności dla rehabilitacji psychiatrycznej programu ICAR– „Edukacja chorych psychicznie w obsłudze komputerów i Internetu” Metoda: W grupie 22 uczestników szkolenia ICAR i 22 osób z grupy kontrolnej porównano – przed i po zakończeniu programu – umiejętności obsługi komputera i Internetu, funkcjonowanie społeczne (Skala Birchwooda), samoocenę stanu psychicznego (skalą Franfurcką FBS), satysfakcje z życia (WHO QOL BREV) i liczbę hospitalizacji w okresie 11 miesięcy obserwacji. Wyniki: Po szkoleniu zakres deklarowanych umiejętności i motywacje zwiększyły się istotnie u uczestników kursu. W okresie obserwacji wystąpiło mniej hospitalizacji w grupie badanej (1 całodobowa i 1 dzienna) niż w kontrolnej (3 i 1). W grupie badanej u 10 a w kontrolnej u 13 osób zwiększyło się nasilenie objawów w skali Frankfurckiej. Poziom funkcjonowania społecznego i nasilenie objawów nie różniły się średnio w porównywanych grupach i nie ulegały zmianie w badanym okresie. W obu grupach badanym okresie istotnie wzrosła satysfakcja z życia. Wnioski: Program szkoleniowy ICAR zwiększa u chorych psychicznie, umiejętności i motywację do używania komputera i Internetu, oraz satysfakcję z życia, natomiast nie wpływa znacząco na ogólne funkcjonowanie i rehospitalizacje w okresie 11 miesięcy. Poprawa satysfakcji z życia, jak również u niektórych osób nasilenie objawów miało charakter niespecyficzny, analogiczny do wpływu innych środowiskowych programów rehabilitacyjnych Rozpowszechnienie kursów komputerowych typu ICAR może wpływać korzystnie na społeczną integrację osób psychicznie chorych.

Summary

Prevalence of internet use indicates, that introducing internet to people with mental disorders might have a positive impact on their social integration. There are concerns about negative effects of dealing with virtual reality on the mental health of internet users.

Aim. Evaluation of the ICAR program - “Internet communication and active rehabilitation for people with mental disorders” concerning its utility in psychiatric rehabilitation.

Method. 22 participants of the ICAR programme and 22 controls (people with mental disorders not participating in the programme) were investigated before and after the completion of the programme. There following were compared: their computer and internet use skills, social functioning (Birchwood Scale), self-estimation of the mental health (Frankfurt Scale FBS), self-reported quality of life (WHO QOL BREV) and number of psychiatric hospitalizations during 11 months of the observation period.

Results. Among participants, their reported skills and motivation increased significantly following the programme. During 11 months of the observation there were less hospitalizations (1 fulltime and 1 daily) in the study group than in the control group (3 and 1). An increase of symptoms was observed in the Frankfurt Scale in 10 participants and 13 controls. The level of social functioning and severity of symptoms was not significantly different and did not change during observation. The self-reported quality of life increased in both groups during this period.

Conclusions. ICAR training programme for the mentally ill, increases participants skills and motivation towards computer and internet use, as well as their self-reported quality of life. The participation in the programme doesn’t have any significant effect on the overall social functioning and number of psychiatric hospitalisations during the 11 months of observation. A positive effect of the ICAR programme on the quality of life, as well as some activating effect leading to exacerbation of the psychopatological symptoms – has an unspecific character and is therefore similar to the other community rehabilitation programmes. Wider spreading of computer training workshops similar to the ICAR programme might have a positive effect on social integration of people with mental disorders.

 

 

Adam Wysokiński, Wojciech Gruszczyński

Współczesne koncepcje diagnostyczne, kliniczne i terapeutyczne otępienia czołowo-skroniowego             365-376

Current diagnostic, clinical and therapeutic conceptions of frontotemporal dementia             365-376

Streszczenie

Autorzy przedstawiają przegląd aktualnego piśmiennictwa na temat otępienia czołowo-skroniowego. Otępienie czołowo-skroniowe jest postępującą chorobą zwyrodnieniową ośrodkowego układu nerwowego. Do typowych objawów zalicza się zaburzenia zachowania, objawy afektywne oraz zaburzenia mowy. Badania neuroobrazowe ukazują zmiany zanikowe i hipometabolizm płatów czołowych i skroniowych.

Summary

The authors present a review of the selected publications on frontotemporal dementia. Frontotemporal dementia (FTD) is a progressive degeneration of the central nervous system. The typical symptoms of FTD are behavioural disorders, affective symptoms and speech disorders. Neuroimaging methods reveal atrophic lesions and hypometabolism of the frontal and temporal lobes.

 

  

Adam Wysokiński, Wojciech Gruszczyński

Trudności diagnostyczne otępienia czołowo-skroniowego – opis przypadku             377-382

Diagnostic difficulties linked to frontotemporal dementia – case study             377-382

Streszczenie

Autorzy prezentują opis kazuistyczny otępienia czołowo-skroniowego u 47-letniej pacjentki z 19-letnim wywiadem psychiatrycznym. Z powodu nasilających się zaburzeń nastroju i zachowania oraz spontanicznych prób samobójczych chora była 14-krotnie hospitalizowana psychiatrycznie. Leczenie farmakologiczne lekami z różnych grup nie przyniosło pozytywnego rezultatu.

Summary

The authors present the case study of a 47-year-old woman affected by frontotemporal dementia with a 19-year history of mental disorders. Due to increasing intensity of affective and behavioural disorders and spontaneous suicidal attempts the patient was hospitalized 14 times in psychiatric wards. Despite the treatment with drugs of different groups was conducted, no stable positive outcome was obtained.

 

 

Beata Nicewicz, Justyna Pełka-Wysiecka, Jerzy Samochowiec

Wczesna postać choroby Huntingtona jako przyczyna otępienia u 34-letniej pacjentki             383-392

Early Huntington disease as a cause of dementia in a 34 year old woman             383-392

Streszczenie

Zespoły otępienie są przedmiotem zainteresowania zarówno neurologów jak i psychiatrów. Najczęstszą przyczyną otępienia są choroby zwyrodnieniowe ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Wśród nich najczęstsza jest choroba Alzheimera, znacznie rzadziej rozpoznaje się otępienie z ciałami Lewy’ego, otępienie czołowo-skroniowe, otępienie w chorobie Parkinsona czy Huntingtona.

Choroba Huntingtona (HD) jest chorobą dziedziczoną autosomalnie dominująco, występuje z częstością 5–7 przypadków na 100 tys. mieszkańców. W 90% początek choroby przypada na wiek 35-40 lat, pozostałe 10% stanowią forma wczesna i młodzieńcza, których obraz kliniczny różni się od postaci występującej u dorosłych. Sztywność, zaburzenia mowy i chodu jak też szybko postępujący zespół otępienny są cechami charakterystycznymi wariantu młodzieńczego i wczesnego. Ruchy pląsawicze występują rzadko lub są nieobecne.

W przedstawionej pracy opisany jest przypadek młodej kobiety, u której objawami wiodącymi było stopniowo narastające otępienie z towarzyszącymi zaburzeniami mowy i chodu. Z powodu nietypowości prezentowanych objawów, pacjentka diagnozowana była kilka lat (3-krotnie hospitalizowana na Oddziałach Neurologii, 4-krotnie na Oddziałach Psychiatrii).

Brak obciążającego wywiadu rodzinnego, mała specyfika odchyleń w badaniu neurologicznym, jak też życiorys bogaty w traumatyczne wydarzenia, przyczyniły się do postawienia wstępnej diagnozy zaburzeń dysocjacyjnych ( pseudootępienia).

W przebiegu choroby obserwowano liczne odchylenia neuropsychiatryczne tj. stany depresyjne, zaburzenia obsesyjno- kompulsyjne, zaburzenia osobowości i zachowania.

Ostatecznie, po 6 latach od ujawnienia się pierwszych symptomów, w oparciu o trzecie z rzędu badanie MR mózgowia, postawiono diagnozę wczesnej postaci choroby Huntingtona, co zostało potwierdzone badaniem genetycznym.

Summary

Dementia is a subject of interest for both neurologists and psychiatrists. The most common causes of dementia are neurodegenerative diseases of the CNS. Alzheimer’s disease is the most frequent of them, much less common are Lewy’s body disease, Pick’s disease, Parkinson’s disease or Huntington’s disease. Huntington’s disease is an autosomally dominant terminal illness, that occurs in approximately 5 – 7 persons in 100 000. In 90% of the cases it begins after the age of 35, the remaining 10% is the juvenile and early form, which varies from that seen in adults. Rigidity, oral motor dysfunction, gait disorder and rapid cognitive decline are the main characteristics of the juvenile and early form. Chorea is rare or absent. The case of a young woman who developed dementia with motor and speech abnormalities is presented in this paper. Due to the great non-specifity of the symptoms she was being diagnosed for about 2 years (hospitalized 3 times in the neurology wards and 4 times in the psychiatry wards). Lack of family history disorders, no specific abnormalities in neurological examination, abundance of traumatic experiences accounted for the preliminary diagnosis of a dissociative disorder (pseudodementia). Many symptoms, such as depression, obsessive-compulsive disorder, personality and behavioural disturbances were observed in the course of the disease. Finally, after 6 years from the appearance of the first symptoms, based on the third MR of CNS, the diagnosis of the early HD was established. The genetic test confirmed it.

 

  

Emilia J. Sitek, Jarosław Sławek, Dariusz Wieczorek

Samoświadomość objawów w chorobach Huntingtona i Parkinsona             393-403

Self-awareness of deficits in Huntington’s and Parkinson’s disease             393-403

Streszczenie

Zaburzenia samoświadomości objawów opisywano w piśmiennictwie przy użyciu terminów takich jak anozognozja, nieświadomość, zaprzeczanie deficytom oraz zaburzony wgląd. Przedstawiamy terminologię używaną w badaniach zaburzeń samoświadomości objawów w chorobach neurologicznych i dokonujemy przeglądu piśmiennictwa na temat samoświadomości objawów w chorobie Huntingtona (Huntington’s disease, HD) i chorobie Parkinsona (Parkinson’s disease, PD) w zakresie funkcjonowania w życiu codziennym, sprawności ruchowej, funkcjonowania poznawczego oraz społeczno-emocjonalnego. Pacjenci z HD mogą ujawniać zaburzenia samoświadomości objawów dotyczących wszystkich sfer funkcjonowania bez względu na globalny poziom funkcjonowania poznawczego, natomiast zaburzenia samoświadomości objawów w PD wiążą się z otępieniem. Chorzy z HD i PD mogą być nieświadomi ruchów mimowolnych. Tylko w jednym z omawianych badań porównywano samoświadomość objawów w HD i PD, co świadczy o potrzebie dalszych badań. W dalszej części przedstawiamy teoretyczne wyjaśnienia nieświadomości ruchów mimowolnych, oparte na podejściu psychodynamicznym, poznawczym i neurofizjologicznym. Wreszcie, dokonujemy krytycznej oceny metodologii dotychczasowych badań i prezentujemy zalecenia dla przyszłych badań.

Summary

Impaired self-awareness of deficits has been referred to in literature as anosognosia, unawareness, denial of deficits and impaired insight. In this article we briefly present the terminology used in studies of impaired self-awareness in neurological disorders and we review the literature on self-awareness of deficits in Huntington’s disease (HD) and Parkinson’s diseases (PD) in terms of daily function, motor impairment, cognitive function and social-emotional function in both HD and PD. HD patients may exhibit impaired self-awareness of deficits in all domains, regardless of the cognitive status, while impaired self-awareness of deficits in PD is linked to dementia. Both HD and PD patients may be unaware of involuntary movements. Only one of the reviewed studies aimed at comparing the self-awareness of deficits in PD and HD, which indicates that further research addressing this topic is needed. Next, theoretical explanations of unawareness of involuntary movements based on psychodynamic, cognitive and neurophysiological approaches are presented. Finally, the methodological shortcomings of the reviewed articles are discussed, alongside with the recommendations for future studies.

 

 

Maria Kaczmarek, Magdalena Skrzypczak, Anita Szwed, Anna Goździcka-Józefiak, Anita Geppert

Ocena stopnia zaburzeń procesów poznawczych, sprawności funkcjonowania oraz stanu emocjonalnego wśród pacjentów z chorobą Alzheimera w odniesieniu do ich stylu życia w okresie poprzedzającym rozpoznanie choroby             405-415

Assessment of the cognitive, functioning and emotional impairments in patients with Alzheimer’s disease in relation to lifestyle behaviours in the stage of life prior to the diagnosis of disease             405-415

Streszczenie

Cel badań: Określenie, czy zaburzenia procesów poznawczych i towarzyszące mu utrudnienia w wykonywaniu codziennych czynności oraz problemy emocjonalne u osób z chorobą Alzheimera (AD) mają związek ze stylem życia prowadzonym w okresie życia przed rozpoznaniem choroby.

Metoda: Zbadano 55 kobiet i 10 mężczyzn z chorobą Alzheimera, pensjonariuszy ośrodka dziennego pobytu prowadzonego przez Wielkopolskie Stowarzyszenie Alzheimerowskiego oraz stałych mieszkańców Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Koprzywnicy. W badaniu przedmiotowym i podmiotowym zdiagnozowano chorobę oraz stopień jej nasilenia. Stopień zaburzenia procesów poznawczych, funkcjonowania w życiu codziennym, stan emocjonalny w chwili badania oraz styl życia pacjenta w okresie życia poprzedzającym rozpoznanie choroby oceniono na podstawie kwestionariusza ankiety wypełnionej przez opiekuna chorego. W analizie statystycznej danych wykorzystano standardowe procedury statystyki opisowej dostępne w pakiecie programów statystycznych Statistica 7.1 [StatSoft. Inc.2005 Statistica for Windows].

Wyniki: W grupie osób z AD w wieku 70 lat i starszych, istotnie częściej obserwowano zaburzenia snu, zaburzenia związane z wykonywaniem codziennych czynności, problemy emocjonalne i depresję oraz problemy z rozpoznawaniem osób z własnego otoczenia niż w grupie młodszych chorych. Wśród chorych z wykształceniem średnim i wyższym, w porównaniu z chorymi o niższym poziomie wykształcenia, częściej obserwowano zaburzenia procesów poznawczych, natomiast rzadziej problemy emocjonalne i depresję. Model wieloczynnikowej regresji krokowej postępującej wykazał, że wykształcenie, aktywność intelektualna w okresie życia poprzedzającym rozpoznanie choroby oraz wiek kalendarzowy, to zmienne wyjaśniające największą część zmienności zespołu objawów otępienia wśród chorych na AD.

Wnioski: Na podstawie stwierdzonego powiązania pomiędzy wykształceniem i aktywnością intelektualną w okresie życia poprzedzającym wystąpienie choroby Alzheimera a zespołem jej objawów można przypuszczać, że systematyczna aktywność intelektualna może przyczyniać się do złagodzenia problemów poznawczych, trudności w wykonywaniu codziennych czynności i problemów emocjonalnych pojawiających się w chorobie Alzheimera a tym samym poprawy jakości życia chorych.

Summary

Aims. The purpose of the study is to estimate whether the cognitive, functioning and emotional impairments in patients with Alzheimer’s disease are related to lifestyle behaviours in the stage of life prior to the diagnosis of the disease.

Methods. Altogether, 65 patients with Alzheimer’s disease, 55 women and 10 men, participants of the day center, run by the Wielkopolska Association of Alzheimer’s Disease and residents of the Senior Nursing Home in Koprzywnica, were examined. Cognitive, functioning and emotional impairments of patients as well as lifestyle behaviours in the stage of life prior to the diagnosis of AD were estimated using AD-specific questionnaire, which were completed by caregivers. Qantitative and qualitative analyses were run using appropriate statistical procedures available in the Statistica 7.1 programme [StatSoft. Inc.2005 Statistica for Windows].

Results. The findings revealed that patients with AD aged 70 years and older were likely to be more frequently impaired with daily life functioning than their younger counterparts. Patients with a higher attainment of education were more frequently impaired with cognitive than emotional problems and depression. Of all the variables in question, calendar age, educational attainment and intellectual activity in the stage of life prior to the diagnosis of disease were most significant in explaining the variation in the current impairments. Persons who were younger and intellectually active prior to the disease, were likely to be suffering less from the burden of AD than the older and less intellectually active counterparts.

Conclusions. The association between educational attainment and intellectual activity in the stage of life prior to the occurrence of AD, and the burden of AD, found in the study, indicates that a lifelong intellectual activity may help to reduce disabilities and improve the patients’ quality of life.

 

 

Szymon Chrząstowski, Marta Zagdańska

Nasilenie bliskości i intruzyjności w ocenie matek synów leczących się z powodu schizofrenii lub uzależnienia od narkotyków             417-429

Mothers’ perception of their closeness-caregiving and intrusiveness toward adult sons with a diagnosis of schizophrenia or drug addiction             417-429

Streszczenie

Cel badań: Badanie ma na celu porównanie różnych aspektów bliskości w ocenie matek wobec dorosłych synów, u których rozpoznano schizofrenię lub uzależnionych od narkotyków.

Werner i Green (1996) wyróżnili dwa podstawowe wymiary interakcji w rodzinie, tj. patologiczny – intuzyjność oraz pożądany – bliskość/opiekę. Intruzyjność odnosi się do wysokiego poziomu lęku separacyjnego, mistyfikacji projekcyjnej, nasilonej emocjonalnej współreaktywności i zaborczości. Bliskość/opieka jest związana z ciepłem, spędzaniem wspólnie czasu, troską, przejawami fizycznej intymności oraz przewidywalnością zachowań.

Metoda: Matki zostały podzielone na trzy grupy w zależności od diagnozy syna: 1) schizofrenii, 2) uzależnienia od narkotyków, 3) bez zaburzeń (tzw. grupa kontrolna). W badaniu wykorzystano polską adaptację Kalifornijskiego Kwestionariusza do Badania Rodziny.

Wyniki: Matki opisywały swoje interakcje z synami uzależnionymi od narkotyków jako mniej bliskie, cechujące się agresją i mniej przewidywalne w porównaniu z oceną matek z grupy kontrolnej. Co zaskakujące, matki pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii opisywały swój stosunek do synów jako bardziej pozytywny niż matki z grupy kontrolnej i matki synów uzależnionych od narkotyków (cieplejszy, mniej nacechowany zaborczością, agresją oraz w mniejszym stopniu lękowy).

Wnioski: Dalsze badania powinny wyjaśnić, czy matki opisują swoje interakcje z synami z rozpoznaniem schizofrenii w pozytywnym świetle w wyniku 1) działania mechanizmów obronnych Ja, 2) niskiego stopnia otwartości, 3) dobrego radzenia sobie z chorobą dziecka.

Summary

Aim. The aim of this study is to compare different aspects of closeness in the relation of mothers towards their adult sons suffering from schizophrenia or drug addiction. Werner and Green (1996), in analyzing the concept of “enmeshment”, distinguish between two independent dimensions of closeness: 1) pathological - intrusiveness and 2) positive-closeness-caregiving. Intrusiveness refers to a high level of separation anxiety, projective mystification, emotional inter-reactivity and possessiveness. Closeness-caregiving is associated with warmth, spending time together, nurturance, physical intimacy and consistency.

Method. Mothers were divided into three groups according to the diagnosis of their sons: 1) schizophrenia, 2) drug addiction, 3) control group. Subjects completed the California Inventory for Family Assessment. Its scales showed acceptable reliability and validity.

Results. Mothers perceive their interaction with drug addicted sons as less close, more aggressive and unpredictable than mothers from the control group. Unexpectedly mothers of patients with schizophrenia describe relationships with their sons in a more positive way than mothers from the control and drug addiction group (warmer, less possessive, less intense separation anxiety and less aggression). Additionally, they describe their relationships as less open and striving to avoid conflicts.

Conclusions. Further studies should be conducted to verify if mothers of sons with schizophrenia describe their relations in positive terms as a result of the following: 1) self-protective bias, 2) a low level of openness or 3) good coping.

 

 

Władysław Łosiak

Samoocena i oczekiwania związane z alkoholem a spożywanie alkoholu przez uczniów szkół średnich             431-441

Self-concept, alkohol expectancies and drinking habits in high school students             431-441

Streszczenie

Celem omawianych badań było ustalenie związków pomiędzy samooceną i oczekiwaniami związanymi z efektami picia alkoholu z jednej strony, a spożyciem alkoholu z drugiej, w grupie uczniów szkół średnich. Oczekiwano, że zarówno obniżona samoocena, jak i pozytywne oczekiwania, będą wiązać się z większym spożyciem alkoholu.

W poprzecznych badaniach o charakterze kwestionariuszowym uczestniczyła grupa 229 uczniów w wieku 17-19 lat, 92 mężczyzn i 137 kobiet. Obok skal ocen, mierzących nawyki picia alkoholu, użyto kwestionariusza samooceny Fittsa oraz kwestionariusza do badania oczekiwań związanych z alkoholem Wiersa.

Wyniki wskazują, że oczekiwania stanowią, obok płci, najważniejszy czynnik związany ze spożyciem alkoholu. Było ono najwyższe u mężczyzn, mających silne pozytywne oczekiwania, a słabe negatywne. Stwierdzono również krzywoliniową zależność pomiędzy ogólnym poziomem samooceny i używaniem alkoholu, które było najwyższe zarówno u osób ze zdecydowanie niską, jak i wysoką samooceną, a znacząco niższe u osób z umiarkowanie pozytywną samooceną.

Teoria oczekiwań związanych z alkoholem, zaproponowana przez Goldmana znalazła wyraźne potwierdzenie w badanej grupie, podczas gdy związki samooceny ze spożyciem alkoholu okazały się być bardziej złożone.

Summary

Aim. The study was aimed at finding relationships between self-concept, alcohol expectancies and drinking in the group of high school students. It was expected that a higher level of alcohol consumption was related to lower self-concept and positive expectancies concerning alcohol use.

Method. The group of 229 Polish high school students, 92 men and 137 women, recruited in schools, participated voluntarily in a cross sectional questionnaire study.

Results. Significant relationships were found between alcohol consumption, gender, and both positive and negative expectancies concerning alcohol use. Results indicated a possible curvilinear relationship between self concept and alcohol use.

Conclusions. The expectancy theory of alcohol use found strong support in the findings. Positive alcohol expectancies facilitated drinking while negative served as inhibitors. The relationship between self-concept and drinking appeared to be more complex.

  

 

Anna Grzywacz, Jerzy Samochowiec

Badania asocjacyjne, badania rodzin i sekwencjonowanie DNA polimorfizmu genu transportera dopaminy DAT 1 w zespole zależności alkoholowej             443-452

Case-control, family based and screening for DNA sequence variation in the dopamine transporter gene polymorphism DAT 1 in alcohol dependence             443-452

Streszczenie

Cel: Praca ukazuje polimorfizm genu receptora dopaminy DAT 1 i jego role w patogenezie alkoholizmu. Analizowano ten polimorfizm zarówno w badaniu asocjacyjnym w całej grupie alkoholików (n = 150), ich ojców(n = 84), matek(n = 101) i pacjentów z ZZA (n = 183). Dokonano również analizy testu nierównowagi transmisji alleli (TDT).Grupę kontrolną stanowiło 183 zdrowych ochotników, dobranych do grupy badanej pod względem płci i wieku. Na ostatnim etapie badań sekwencjonowano DNA, aby porównać 9 i 10 tandemowych powtórzeń.

Metoda: Dane o uzależnieniu zbierano za pomocą ustrukturyzowanego kwestionariusza – polska wersja SSAGA (Semi-Structured Assessment for the Genetics of Alcoholism). Polimorfizm DAT 1 oceniano metodą PCR. Sekwencjonowanie przeprowadzono używając ABI 310.

Wyniki: Nie uzyskano znamienności statystycznych w badaniu asocjacyjnym. Dystrybucja badanych alleli i genotypów nie różniła się istotnie statystyczne w grupie badanej i kontrolnej. Znaleziono jednak istotność statystyczną w nierównomiernym przekazywaniu alleli (TDT) w całej grupie pacjentów (n = 77) 10 VNTR przekazany został w 63% przypadków, 9 VNTR w 37% przypadków (p=0,033); od matek probantów (n = 77) (p = 0,049) oraz statystyczny trend do przekazywania 10 VNTR od ojców (p = 0,071). Sekwencjonowanie DNA wykazało, iż w przypadku 9 VNTR brakuje powtórzenia 9.

Wnioski: Uzyskane wyniki wskazują, iż gen DAT 1 prawdopodobnie wpływa na patogenezę alkoholizmu.

Summary

Aim. The paper focuses on candidate gene polymorphism and on the role of dopamine transporter gene polymorphism DAT 1 in the pathogenesis of alcoholism. We investigated this polymorphism in the association study in a whole group of alcoholics (n=150), fathers (n=84) and mothers (n=101) and patients with alcohol dependence (n=103).

The control group consisted of healthy volunteers with excluded psychiatric disorders, gender and age matched (n=183). The transmission disequilibrium test (TDT) was used in the study. At the last stage of the study we screened the DNA sequence and compared 9 VNTR and 10 VNTR.

Method. The history of alcoholism was obtained using the SSAGA (Semi-Structured Assessment for the Genetics of Alcoholism - Polish version). The DAT 1 polymorphism was determined using PCR. Screening for DNA sequence variation in the dopamine transporter gene polymorphism DAT 1 was determined using ABI 310.

Results. We did not find significant differences in the case-controlled study. The alleles and genotypes distribution of the investigated polymorphism did not differ significantly between the alcoholics and the controls in the case-control study. We found significant differences in allele transmission in our patient group (n=77) 10 VNTR 63% and 9 VNTR 37% (p=0.033), from mothers to proband (p=0.049) and a statistical trend to frequent 10 VNTR allele transmission from the fathers (p=0.071). Screening for DNA sequence variation in the dopamine transporter gene polymorphism DAT 1 showed the number 9 repeat in 9 VNTR as missing.

Conclusion. The results of this study suggest that DAT 1 gene polymorphism plays a role in alcohol dependence.

 

 

Anna Grzywacz, Jolanta Kucharska-Mazur, Jerzy Samochowiec

Badanie związku polimorfizmu VNTR genu receptora dopaminy DRD4 egzonu 3 z zespołem zależności alkoholowej (ZZA) 453-461

Association studies of dopamine D4 receptor gene exon 3 in patients with alcohol dependence             453-461

Streszczenie

Celem badań było ocena roli polimorfizmu w egzonie 3 (48 pz VNTR) genu receptora dopaminergicznego DRD4 w patogenezie uzależnienia od alkoholu (zza). W badaniu asocjacyjnym przebadano ten polimorfizm w całej grupie pacjentów z zza (n = 122) i wydzielonych homogennych podgrupach: 1) z wczesnym wiekiem utraty kontroli picia (AOO ≤ 26 rok życia) n = 65; 2) ze współwystępującą osobowością dyssocjalną F 60.2 (n = 38), 3) z alkoholowym zespołem abstynencyjnym powikłanym drgawkami lub/i majaczeniem drżennym (n = 41). Grupę kontrolną stanowili zdrowi ochotnicy, u których wykluczono zaburzenia psychiczne z osi 1 ICD-10, dobrani wg płci i wieku (n=399).

Metoda: Dane o uzależnieniu zbierano za pomocą ustrukturyzowanego kwestionariusza – polska wersja SSAGA (Semi-Structured Assessment for the Genetics of Alcoholism). Polimorfizm DRD4 oceniano metodą PCR.

Wyniki: Stwierdzono znamiennie częstsze częstości występowania krótkich powtórzeń (2-5 VNTR) wariantu genu DRD4 w homogennej podgrupie pacjentów z zespołami abstynencyjnymi powikłanymi drgawkami lub/i majaczeniem drżennym w porównaniu do grupy kontrolnej (p=0,043). Obserwowano również trend statystyczny do częstszego występowania krótkich alleli w homogennej podgrupie z wczesnym wiekiem utraty kontroli picia (p=0,063).

Wnioski: Uzyskane wyniki wskazują, iż dziedziczenie krótkich wariantów alleli genu DRD4 może odgrywać rolę w patogenezie uzależnienia od alkoholu.

Summary

Aim. The aim of this study was to evaluate the role of dopamine D4 receptor (DRD4) exon 3 polymorphisms (48 bp VNTR) in the pathogenesis of alcoholism. This polymorphism was investigated in the association study in a whole group of alcoholics (n=122) and in homogenous overlapping subgroups: 1) with early age of onset of alcoholism (AOO≤26 years) (n=65) and 2) with a co-occurrence of dissocial personality disorder (n=38), and 3) in patients with a history of delirium tremens and/or alcohol seizures (n=41). The control group consisted of healthy volunteers, gender and age matched, with excluded psychiatric disorders (n=399).

Method. The history of alcoholism was investigated using SSAGA (Semi-Structured Assessment for the Genetics of Alcoholism - Polish version). The DRD4 receptor exon 3 polymorphism was determined using PCR.

Results. We found significant differences in the short alleles (2-5 VNTR) frequencies between controls and patients with a history of delirium tremens and/or alcohol seizures (p=0.043). A trend was also observed in the higher frequency of short alleles amongst individuals with an early age of onset of alcoholism (p=0.063).

Conclusion. The results of this study suggest that inherited short variants of DRD4 alleles may play role in pathogenesis of alcohol dependence.

 

OMÓWIENIA I KOMUNIKATY 

 

ISSN 0033-2674 (PRINT)

ISSN 2391-5854 (ONLINE)


Inne strony PTP:
Other PTP websites:

www.psychiatria.org.pl
www.psychiatriapsychoterapia.pl

www.archivespp.pl
www.psychoterapiaptp.pl

Psychiatria Polska
INDEXED IN:
Thomson Reuters Master List
Science Citation Index Expanded
Journal Citation Reports
(Impact Factor 0,884)

Medline/Index Medicus
MNiSW (15 pkt)
Scopus/SCImago
EMBASE/Excerpta Medica
PsycINFO, EBSCO, DOAJ
Index Copernicus (18.59)
Erih Plus, Cochrane Library
CrossRef/DOI

Psychiatria Polska
is an open access journal


We recommend:
Pharmacological Reports



+48  518-330-994
kontakt z Biurem KRW PTP