40, 4


Danuta Hajdukiewicz
Ultima ratio stosowania środków zabezpieczających związanych z umieszczeniem w szpitalu psychiatrycznym  641
Ultima ratio of the applied security measures in placing perpetrators in a psychiatric hospital  641
Streszczenie
Omówiono znaczenie podstawowych artykułów dotyczących środków zabezpieczających związanych z umieszczeniem sprawcy w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Art. 93 k.k. i art. 94 § 1 k.k. ograniczają wskazania do ich stosowania jedynie do przypadków koniecznych, jako środek ostateczny – ultima ratio.
Art. 93 k.k. odnosi się do sprawców czynów zabronionych związanych z ich chorobą psychiczną, upośledzeniem umysłowym lub uzależnieniem od alkoholu lub innego środka odurzającego z przewidywaniem ich powtórzenia, ale tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, by zapobiec ponowieniu czynów zabronionych. Przesłankami, które należy brać pod uwagę są: stan psychiczny sprawcy i przewidywanie powtórzenia czynów związanych z tym stanem, natomiast ocena poczytalności i stopień prawdopodobieństwa nie odgrywają istotnej roli. Ma to zapewne związek z tym, że środek przewidziany w art. 96 k.k. ma określony czas trwania (nie może być krótszy niż 3 miesiące ani przekraczać 2 lat), a ponadto może on być stosowany zamiast kary.
Art. 94 § 1 k.k. wymaga bardzo precyzyjnych ocen co do wysokiego prawdopodobieństwa powtórzenia takiego czynu w każdym przypadku niepoczytalnego sprawcy czynu o znacznej społecznej szkodliwości,. Ten środek nie ma określonego czasu trwania, bo zależy od stanu psychicznego osoby, wobec której został zastosowany, zatem uchodzi za bardziej restrykcyjny.
Summary
The meaning of articles on the main security measures concerned with placing the convict in a closed psychiatric unit is studied. Articles 93 & 94 § 1 of the penal code limit their application only as final measures – the ultima ratio.
Art. 93 of the penal code pertains to the perpetrator of illegal actions in connection to their psychiatric illness, mental retardation, alcohol or other related substance addiction, along with a risk of the crime being committed once again, only when it will prevent the person from repeating the crime. The issues that need be considered are the following: psychic state of the perpetrator along with prediction of the risk of him repeating the act, but the liability evaluation and the degree of probability do not play any vital role. This is probably due to the fact that the measure described in art. 96 of the penal code has a limited time span (it cannot be any shorter than 3 months and longer than 2 years) and what is more; it can be applied instead of the punishment.
Art. 94 § 1 of the penal code requires very precise evaluation of the risk of repetition in each case of a non-liable perpetrator guilty of conducting crime of serious social damage. This measure is not limited in time span, because it depends on the psychic state of the person under its influence. Henceforth it is considered as more restrictive.


Danuta Hajdukiewicz i Janusz Heitzman
Nieuzasadnione zastosowanie środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w szpitalu psychiatrycznym  649
Unnecessary use of security measures and psychiatric hospitalisation  649
Summary
The authors of this paper formulated an expertise opinion in answering the court on the former opinion of expert psychiatrists which concerned the psychic state and legibility, as well as the necessity of using security measures in the case of a woman who was considered non legible due to a delusional disorder, when she damaged the tyres in a car.
The faults in the opinion stimulated the authors to present the results of the analysis formulated, with the idea that other experts will take more care when forming their expertise opinions.
Streszczenie
Autorzy publikacji wydawali opinię instytutową, odpowiadającą na pytania sądu, czy opinia biegłych psychiatrów dotycząca stanu psychicznego i poczytalności, oraz konieczności stosowania środka zabezpieczającego wobec uznanej za niepoczytalną z powodu zespołu urojeniowego sprawczynię uszkodzenia opon w samochodzie osobowym oparta była o dostateczne podstawy. Stwierdzone błędy w opiniowaniu skłoniły autorów do przedstawienia wyników dokonanej analizy, aby pobudzić ostrożność i odpowiedzialność biegłych za wydawane opinie.


Piotr Baranowski, Tomasz Pawłowski
Przesłanki stosowania przymusu bezpośredniego w instytucjach psychiatrycznych  657
The circumstances of using physical restraint in psychiatric services  657
Streszczenie
Autorzy publikacji wydawali opinię instytutową, odpowiadającą na pytania sądu, czy opinia biegłych psychiatrów dotycząca stanu psychicznego i poczytalności, oraz konieczności stosowania środka zabezpieczającego wobec uznanej za niepoczytalną z powodu zespołu urojeniowego sprawczynię uszkodzenia opon w samochodzie osobowym oparta była o dostateczne podstawy. Stwierdzone błędy w opiniowaniu skłoniły autorów do przedstawienia wyników dokonanej analizy, aby pobudzić ostrożność i odpowiedzialność biegłych za wydawane opinie.
Summary
Adequate law regulations specify conditions under which mentally disordered persons may be submitted to physical restraint. Medical staff who decide on the application of physical restraint play the role of police. They limit the liberty of mentally disordered persons to protect society against their dangerous behaviour. Protection of patients’ health gives the possibility of using physical restraint on the basis of medical circumstances. A literature review shows the different range of physical restraint use in comparable medical units. It suggests that medical staff decisions about the use of physical restraint can be dependent not only on dangerous behaviour but on different specific and non-specific factors. The aim of this article is to analyse factors which can have influence on applying of physical restraint in mentally disordered persons. Description of specific circumstances in which physical restraint is used can help in the optimization of psychiatric treatment and requires further research in both psychiatry and law.


Józef Zając, Joanna Rymaszewska, Tomasz Hadryś, Tomasz Adamowski, Martyna Szurmińska, Andrzej Kiejna
Leczenie szpitalne w opinii pacjentów z ostrymi zaburzeniami psychicznymi  671
Patients’ opinions on psychiatric hospital treatment  671
Summary
Aim: Qualitative analysis of acute psychiatric patients’ subjective opinions on the conditions and effects of their hospital treatment. Presentation of patients’ expectations in this respect and the follow up of the opinion changes taking place during hospital stay.
Method: Patients’ opinions were obtained in open questions which were part of the Clients’ Scale for Assessment of Treatment (CAT) performed twice during the study: one week after admission and at discharge. Answers were analyzed using a qualitative approach and odds ratio.
Results: An overwhelming part of the respondents pointed to the positive aspects of psychiatric hospitalization (92% of those interviewed) and less than a half (42%) pointed to its negative aspects. The most important sources of positive cognitions about hospital stay were: a relationship with the ward staff, the forms of treatment introduced, relationship with other patients, overall atmosphere and sense of security and empathy. Almost ¾ of the interviewed patients were convinced about a favourable outcome of treatment and care. Amongst elements of treatment that were helpful to the patients, pharmacotherapy was named most frequently. Patients’ activity understood as occupational therapy and interpersonal contacts was an important component of the stay in the hospital and treatment. Most patients felt that no changes in the ward routine were necessary.
Conclusion: It is important to take into consideration the patients’ opinions and expectations towards therapy, ward conditions and work organization while planning mental health care. The presented results are a part of a complex investigation and might inspire to expanded research in this field.
Streszczenie
Cel: Jakościowa analiza opinii pacjentów z ostrymi zaburzeniami psychicznymi na temat warunków i efektów leczenia szpitalnego, przedstawienie ich oczekiwań w tym zakresie oraz prześledzenie zmian opinii zachodzących wraz z upływem czasu pobytu.
Metoda: Opinie pacjentów leczonych w szpitalu psychiatrycznym zebrano używając skali oceny leczenia CAT (Clients` Scale for Assessment of Treatment) tydzień po przyjęciu i przy wypisie ze szpitala. Analizowano odpowiedzi na pytania otwarte posługując się metodą jakościową oraz ilorazem szans (odds ratio).
Wyniki: Zdecydowana większość ankietowanych wskazywała na pozytywne elementy hospitalizacji psychiatrycznej (średnio 92% wyrażających opinię), natomiast mniej niż połowa(42%) na jej negatywne aspekty. Największym źródłem pozytywnych odczuć podczas pobytu szpitalnego były: relacje z personelem, formy stosowanego leczenia, relacje z pacjentami, ogólna atmosfera oraz poczucie bezpieczeństwa/zrozumienia. Prawie ¾ badanych była przekonana o korzystnym wpływie leczenia i opieki. Wśród czynników, które pomogły pacjentom, najczęściej były wymieniane leki. Aktywność pacjentów w formie zajęć terapeutycznych oraz aktywność interpersonalna były ważnymi czynnikami pobytu i procesu leczenia. Zdecydowana większość pacjentów nie zgłaszała potrzeby wprowadzania zmian w oddziale.
Wnioski: W kształtowaniu systemu opieki zdrowotnej ważne jest uwzględnienie opinii pacjentów, ich oczekiwań wobec terapii, warunków, organizacji pracy oddziału szpitalnego. Przedstawione wyniki są fragmentem złożonego przedsięwzięcia badawczego i mogą inspirować do pogłębionych badań w tym zakresie.


Jacek Bomba, Renata Modrzejewska
Prospektywne badanie dynamiki depresji u młodzieży w średniej fazie dorastania  683
Prospective study on dynamics of depression in mid-adolescence  683
Streszczenie
Cel: Celem pracy jest oceny zmian występowania i dynamiki depresji w średniej fazie dorastania, której dokonano w prospektywnych badaniach reprezentatywnej próby uczniów wielkomiejskich szkół gimnazjalnych.
Metoda: Metodą dwustopniowego losowania wybrano grupę 1737 13-latków, których w trzech kolejnych latach: 2001, 2002 i 2003 zbadano Krakowskim Inwentarzem Depresyjnym (KID). Wyniki: wskaźnik punktowego rozpowszechnienia depresji wynosił odpowiednio: 24,6% dla 13-latków, 24,5% dla 14-latków i 26,6% dla 15-latków. Rozpowszechnienie zaburzeń depresyjnych w badanej próbie okazało się względnie stałe.
Wnioski: stwierdzono, że depresja jest częstsza u dziewcząt w średniej fazie dorastania. Częściej też pojawia się po raz pierwszy w tej fazie u dziewcząt niż u chłopców. Dynamika zaburzeń śledzona przez trzy lata wskazuje, że depresja u młodzieży w średniej fazie dorastania jest zaburzeniem o niejednorodnej naturze.
Summary
Aim: The aim of the study is an evaluation of the occurrence and dynamics of depression during mid-adolescence. It was conducted in prospective studies on a representative group of gymnasium school adolescents in large towns.
Method: In a two-stage draw, a representative group of 1737, 13 year-old adolescents was chosen. They were surveyed by the Krakow Depression Inventory (KID) subsequently in the years 2001, 2002, 2003.
Results: The point-prevalence of depression was respectively 24.6%, 24.5% and 26.6% for 13, 14 and 15 year-olds. The spread-out rate of depressive disorder in the studied group turned out to be relatively stable.
Conclusion: Depression is more common amongst mid-adolescent girls than boys. Dynamics of the disorder, when studied throughout the three years show that amongst the mid-adolescent population, depression is a disorder of an unequivocal nature.


Jacek Bomba, Renata Modrzejewska
Prospektywne badanie dynamiki depresji u młodzieży w późnej fazie dorastania  695
Prospective study on dynamics of depression in late adolescence  695
Streszczenie
Cel: Celem pracy jest oceny zmian występowania i dynamiki depresji w późnej fazie dorastania, której dokonano w prospektywnych badaniach reprezentatywnej próby uczniów wielkomiejskich szkół średnich.
Metoda: Metodą dwustopniowego losowania wybrano grupę 2094 17-latków, których w trzech kolejnych latach: 2001, 2002 i 2003 zbadano Krakowskim Inwentarzem Depresyjnym (KID). Wyniki: wskaźnik punktowego rozpowszechnienia depresji wynosił odpowiednio: 27,27% dla 17-latków, 27,43% dla 18-latków i 26,69% dla 19-latków. Rozpowszechnienie zaburzeń depresyjnych w badanej próbie okazało się względnie stałe.
Wnioski: stwierdzono, że depresja jest częstsza u dziewcząt w późnej fazie dorastania. Dynamika zaburzeń śledzona przez trzy lata wskazuje, że depresja u młodzieży w późnej fazie dorastania jest zaburzeniem o niejednorodnej naturze.
Summary
Aim: To assess changes in occurrence of depressive disorders during late adolescence a prospective epidemiological study was carried out.
Method: Representative sample of 17 y.o. school adolescents (N=2094) was screened for depression with the Krakow Depression Inventory (KID) in 2001, 2002 and 2003.
Results: Point prevalence of depression was found respectively: 27.27% for 17 y.o., 27.43% for 18 y.o., and 26.69% for 19 y.o. and was relatively stable in the sample studied.
Conclusions: It was found that depression is more often in late-adolescent girls than in boys of the same age. The dynamics of depression across the years suggests a differentiated nature of the disturbance.


Kateryna Lisovenko
Miejsce zaburzeń regulacji emocji w psychopatologii rozwojowej.  707
The role of affect dysregulation in the developmental psychopathology  707
Streszczenie
Artykuł porusza problematykę zaburzeń rozwoju psychicznego w oparciu o pojęcie regulacji emocji pojawiające się w wielu kontekstach teoretycznych. Szczególnie dużo uwagi poświęca się w artykule teoriom regulacji emocji, które wpisują się w nurt współczesnej psychoanalizy, zarazem próbując integrować kilka dyscyplin naukowych. Odbywająca się w relacji matka–dziecko regulacja emocji prowadzi, w myśl przedstawionych koncepcji, do umiejętności samoregulacji emocji przez dziecko w jego życiu późniejszym. Omówione zostały wyniki badań rozwojowych, na podstawie których można było wnioskować o mechanizmach regulacji emocji. Równocześnie, poprzez dane z współczesnych badań neurofizjologicznych, z badań z obszaru psychopatologii rozwojowej i współczesnej psychoanalizy prześledzono drogi wiodące od tego zaburzenia ku rozwojowi psychopatologii.
Summary
In this article the issue of developmental psychopathology is presented in conjunction with the concept of Affect Regulation—the term which is understood as a proces in mother-child interactions that indicates the ability or disability of affective self-regulation in later life. The results of recent developmental research are presented to underline the specific features of these interactions that influence the process of affect regulation and affect dysregulation as well. In addition, neurophysiological data is explored, which makes it possible to create a bridge between psychopathology and dysregulation of emotions.


Elżbieta Greszta
Rodzinne czynniki ryzyka rozwoju depresji u dorastających  719
Family environment risk factors of depression in adolescence  719
Streszczenie
Ogólne teorie psychopatologii rozwojowej podkreślają, że środowisko rodzinne pełni istotną rolę w rozwoju zarówno adaptacyjnego, jak i nieadaptacyjnego funkcjonowania dzieci. Także prawie wszystkie teorie depresji wskazują, że nieprawidłowe relacje między rodzicami i dziećmi grają znaczącą rolę w etiologii tego zaburzenia. Zgodnie z teoretycznymi założeniami, rodzinne czynniki ryzyka są przedmiotem badań większości prac dotyczących etiologii depresji w okresie dorastania. Badania pokazały, że niepewne przywiązanie i rodzicielstwo charakteryzujące się chłodem, odrzuceniem i nie wspierającym zachowaniem jest związane z symptomami depresyjnymi u dorastających. Natomiast autorytatywny styl wychowawczy, cechujący się ciepłem, akceptującym zaangażowaniem, stanowczą kontrolą i dyscypliną opartą na demokracji, jest związany z najniższym poziomem symptomów depresyjnych u adolescentów. Patogenne czynniki środowiska rodzinnego, takie jak depresja rodzica, zmiany w strukturze rodziny, przemoc czy zaniedbanie, także mogą przyczyniać się do rozwoju depresji w fazie dorastania. Przyczynowy związek między nieprawidłowym rodzicielstwem i depresją jest prawdopodobnie interakcją między czynnikami genetycznymi, poznawczymi, emocjonalnymi, interpersonalnymi i cechami środowiska rodzinnego.
Summary
General psychosocial theories of developmental psychopathology assert that family environment plays a significant role in forming both adaptive and maladaptive functioning of children. Also virtually all theories of depression assert that faulty parent-child relationships play a major role in the aetiology of this disorder. According these theoretical formulations familial risk factors have been the focus of most research on depression in adolescence. Several studies have shown that insecure attachment and parenting characterized by coldness, rejection, harsh discipline and unsupportive behaviour is positively related to adolescent depressive symptoms. Some research indicates that authoritative parenting, conceptualized as a composite of warmth, accept-involvement, firm control, and democratic discipline, is associated with the least depressive symptoms among adolescents. Pathogenetic factors within the family environment, such as parental depression, changes of family structure, violence or neglect, can also contribute to depression in adolescence. A causal relationship between anomalous parenting and depression is probably the interplay among genetic, cognitive, emotional, interpersonal and family environmental factors.

 

Maria Chuchra, Katarzyna Drzazga, Beata Pawłowska
Postawy rodzicielskie a poczucie kontroli w percepcji dziewcząt z anoreksją  731
Parent- child relations and sense of control in the perception of girls with anorexia  731
Streszczenie
Cel: Celem pracy było poszukiwanie związków między postawami rodzicielskimi w percepcji dziewcząt z anoreksją a poczuciem kontroli.
Metoda: Grupę badaną stanowiło 30 dziewcząt z rozpoznaniem anoreksji (ICD 10) w wieku 15-23 lat oraz 30 zdrowych ich rówieśniczek w wieku 15-23 lat.. Postawy rodzicielskie badano Kwestionariuszem Stosunków Między Rodzicami a Dziećmi A. Roe i M. Siegelmana, a poczucie kontroli Kwestionariuszem do pomiaru poczucia kontroli I-E Rottera.
Wyniki i wnioski: Analiza statystyczna i kliniczna otrzymanych wyników pozwoliły sformułować następujące wnioski:
Wnioski:
1.Postawy matek w percepcji dziewcząt chorych na anoreksję cechuje ambiwalencja.
2.W percepcji pacjentek ojców cechuje większe nasilenie postawy odrzucającej a mniejsze kochającej niż ma to miejsce w grupie dziewcząt zdrowych.
3.Między postawami ojców i matek (w percepcji córek) zarówno w grupie eksperymentalnej jak i kontrolnej istnieją różnice.
4.Matki w porównaniu z ojcami przejawiają bardziej nasilone postawy kochające i ochraniające w percepcji córek obu grup.
5.W percepcji pacjentek ojcowie przejawiają bardziej nasilone postawy odrzucające niż matki, zaś w percepcji dziewcząt zdrowych ojcowie przejawiają postawy bardziej wymagające niż matki.
6.Zewnętrzne poczucie kontroli u dziewcząt z jadłowstrętem psychicznym łączy się ze spostrzeganymi przez nie odrzucającymi i wrogimi postawami matek.
7.Wewnętrzne poczucie kontroli u dziewcząt zdrowych łączy się z percepcją akceptujących i kochających postaw zarówno u matek, jak i u ojców.
Summary
Aim: The aim of this study was to look for any relationships between the parent-child relations and sense of control in the perception of girls with anorexia.
Material and method: The examined group consisted of 30 girls aged 15 – 23 years, diagnosed with anorexia nervosa (ICD-10) and 30 healthy girls of the same age (15-23). Parent-child relations were examined using the Parent-Child Relations Questionnaire (PCR, A. Roe and M. Siegelman) and a belief in control with the use of Inter- External Control Scale (IE, J. Rotter).
Results and conclusions: Statistical and clinical analysis of the results obtained allowed us to formulate the following conclusions:
1.Mother-child relations as perceived by the girls with anorexia are ambivalent.
2.The fathers of the girls with anorexia are rated as being more rejecting and less loving as compared to the fathers of healthy girls.
3.There are differences between father-child relations and mother-child relations both in the experimental and the control group.
4.Compared to their fathers, the mothers are rated by the daughters from both groups as being more loving and protecting.
5.The patients’ fathers are rated as being more rejecting than their mothers, whereas the healthy girls report more demanding fathers than mothers.
6.External control in girls with anorexia is connected with rejecting and hostile mothers.
7.Internal control in healthy girls is linked to the approving and loving mothers and fathers.


Anna Brytek
Poczucie własnej wartości, strategie radzenia sobie ze stresem i ekspresja złości u francuskich pacjentek chorych na jadłowstręt psychiczny  743
Self-esteem, strategies of coping and feeling of anger in French patients with anorexia nervosa  743
Streszczenie
Cel: Zbadanie i porównanie poczucia własnej wartości, strategii radzenia sobie ze stresem i ekspresji złości u dziewcząt narodowości francuskiej cierpiących na anoreksję psychiczną.
Metoda: Badaniami objęto grupę 32 adolescentek hospitalizowanych na Oddziale Psychiatrii Szpitala Świętego Krzyża w Metz i Szpitala Dziecięcego w Nancy-Brabois. Grupa kontrolna liczyła 57 studentek Uniwersytetu Paula Verlaine’a w Metz. W badaniach wykorzystano anonimową ankietę dotyczącą życia rodzinnego, stanu zdrowia i przebiegu choroby, kwestionariusz Self-Esteem Inventory Coopersmitha (1984), kwestionariusz Brief COPE Carvera (1997) oraz Self-Expression Control Scale Van Elderena et al. (1997).
Wyniki i wnioski: Istnieją istotne statystycznie różnice pomiędzy poczuciem własnej wartości, strategiami radzenia sobie ze stresem i ekspresją złości u francuskich pacjentek z jadłowstrętem psychicznym i francuskiej grupy kontrolnej. Adolescentki z jadłowstrętem psychicznym posiadają niskie poczucie własnej wartości dotyczące sfery społecznej, rodzinnej oraz „ja ogólnego”. Dziewczęta te można opisać, jako używające mniej akceptacji, poczucia humoru oraz wyrażania uczuć i emocji jako strategii radzenia sobie ze stresem, jako mniej reinterpretujacę sytuację w sposób pozytywny oraz redukujące swoje wysiłki, żeby pokonać sytuację dyskomfortową (brak podejmowania działań), a także uwewnętrzniające własną złość.
Summary
Aim: The aim of this study is to evaluate and compare self-esteem, coping strategies and feeling of anger in French populations with anorexia nervosa.
Method: Thirty two adolescents with anorexia nervosa were investigated during their hospitalisation in the Psychiatric Department of the Hospital Sainte-Croix of Metz and of the Hospital of Children of Nancy-Brabois. The control group consisted of 57 French students of the University of Verlaine Paul in Metz. An anonymous questionnaire form concerning family life, the state of health and course of illness, the Self Esteem Inventory by Coopersmith (1984), the Brief COPE by Carver (1997) and the Self Expression Control Scale by Van Elderen et al. (1997) were applied to 89 women.
Results and conclusion: The results showed that there are statistically significant differences between self-esteem, coping strategies and feeling of anger in French anorexics and the French group control. French anorectic adolescents show low social, familial and general self-esteem. They can be described as making less use of acceptance, humour and focus on and venting of emotions as the coping strategies, as usually not reinterpreting the situation positively in order to deal with emotional distress (do not use the coping strategy of positive reinterpretation) and as reducing their efforts to cope with the situation (behavioural disengagement). French anorexics conceptualise their anger against themselves (the interiorisation of anger).


Tomasz Adamowski, Andrzej Kiejna, Tomasz Hadryś
System SCAN – częściowo strukturalizowany wywiad oparty na kryteriach diagnostycznych  751
SCAN system – semi-structured interview based on diagnostic criteria  751
Streszczenie
W pracy przedstawiono zarys cech współczesnych klasyfikacji diagnostycznych, które zostały uwzględnione w nowoczesnym w części strukturalizowanym wywiadzie diagnostycznym SCAN, a w tym: koncepcje rozwoju klasyfikacji diagnostycznych, sens operacjonalizacji kryteriów diagnostycznych oraz tendencje do podziałowego systemu diagnozowania zaburzeń. Autorzy opisali szczegółowo strukturę narzędzia SCAN ver. 2.1 (WHO), składającego się z Present State Examination – 10-tej edycji, Item Group Checklist, Clinical History Schedule, Słownika (Glossary of Definitions) oraz programu komputerowego I-Shell łącznie z zasadami posługiwania się skalami diagnostycznymi. Przybliżono materiały i zestawy szkoleniowe do wykorzystania podczas szkolenia w zakresie posługiwania się tym narzędziem: zestaw szkoleniowy dla ośrodków szkoleniowych oraz Reference Manual – przewodnik opisujący SCAN opublikowany w formie książkowej. Przedstawiono także dowody na użyteczne posługiwanie się wywiadem SCAN pomiędzy odmiennymi orientacjami kulturowymi. W ostatniej części pracy autorzy przytaczają badania dotyczące rzetelności i czułości narzędzia potwierdzające możliwość szerokiego jego zastosowania w projektach badawczych a także wykorzystanie narzędzia SCAN jako wspomagającego psychiatrę w celu bardziej wnikliwego podejścia do procesu diagnostycznego.
Summary
This paper presents the main features of contemporary diagnostic systems which are implemented into the SCAN – modern and semi-structured diagnostic interview. The concepts of further development of the classifications, rationale for operationalized diagnostic criteria and for the divisional approach to mental diagnoses will be in focus. The structure and components of SCAN ver. 2.1 (WHO), i.e. Present State Examination – 10th edition, Item Group Checklist, Clinical History Schedule, Glossary of Definitions and computer software with the diagnostic algorithm:  I-Shell, as well as rules for a reliable use of diagnostic rating scales, will be discussed within the scope of this paper. The materials and training sets necessary for the learning of proper use of the SCAN, especially training sets for SCAN Training Centers and the Reference Manual – a form of guidebook for SCAN shall be introduced. Finally the paper will present evidence that SCAN is an instrument feasible in different cultural settings. Reliability and validity data of SCAN will also be dealt with indicating that SCAN could be widely used in research studies as well as in everyday clinical practice facilitating more detailed diagnostic approach to a patient.


Tomasz Adamowski, Andrzej Kiejna, Tomasz Hadryś
Badanie zgodności rozpoznań psychiatrycznych z kryteriami diagnostycznymi klasyfikacji ICD-10 za pomocą kwestionariusza SCAN  761
Study of compatibility of psychiatric diagnoses with ICD-10 diagnostic criteria using the SCAN questionnaire  761
Streszczenie
Badania ruchów gałek ocznych służą do oceny ośrodkowych struktur generujących i kontrolujących odruchy wzrokowo-okoruchowe i znajdują zastosowanie w diagnostyce układu równowagi w otoneurologii. W psychiatrii są przydatną metodą w określeniu stopnia nasilenia zmian w niektórych chorobach psychicznych, zwłaszcza w schizofrenii, a także w depresji dwubiegunowej, zaburzeniach lękowych i w ocenie działania leków psychoaktywnych.
Celem pracy była ocena wpływu wieku i rodzaju stosowanego bodźca na zapis testu śledzenia i sakkadowego w grupie osób zdrowych. Badaniami objęto 67 osób zdrowych w grupach wiekowych 20-39 lat, 40-59 lat i ponad 66 lat. Badania elektrookulograficzne (EOG) przeprowadzono aparatem Toennies Nystagliner z możliwością ilościową ocenę zapisów. Test śledzenia wykonywano stosując dziewięć wariantów pobudzeń a oceniano współczynnik nadążania. Test sakkadowy przeprowadzano stosując amplitudę 15° i oceniano maksymalną prędkość, latencję, czas trwania i dokładność sakkady.
W teście śledzenia stwierdzono wraz ze wzrostem częstotliwości i amplitudy bodźca istotny statystycznie spadek wartości współczynnika nadążania u osób najstarszych. Nie stwierdzono znamiennych różnic w wynikach parametrów testu sakkadowego pomiędzy grupami wiekowymi.
W ocenie ruchomości gałek ocznych należy uwzględnić wiek badanego i stopień trudności stosowanego pobudzenia wzrokowego.
Summary
Aim of the study: Authors aimed at testing whether psychiatrists in their diagnostic process obeyed strict ICD-10 diagnostic criteria. Diagnoses made by psychiatrists at discharge were compared with those of SCAN ver.2.1 on admission.
Methods: Diagnoses obtained by SCAN I-Shell program were compared with clinical diagnoses obtained by psychiatrists in the psychiatric wards according to ICD-10 criteria on 3 levels: diagnostic group (Fc), diagnostic class (Fcc), and diagnostic category (Fcc.c). Validity assessment was obtained with Cohen’s Kappa coefficient, sensitivity, specificity and Yule’s Y coefficient.
Results: On the diagnostic group level, Cohen’s kappa was 0.14-0.65, Yule’s Y 0.57-0.71. Sensitivity 0.69-0.95 and specificity 0.41-0.94. In psychotic disorders group F2 kappa was 0.65, Yule’s Y 0.71, sensitivity 0.69, specificity 0.94. In affective disorders group F3 kappa was 0.31, Yule’s Y 0.57, sensitivity 0.95, specificity 0.41. In neurotic disorders group F4 kappa was low 0.14, Yule’s Y 0.62, sensitivity 0.95, specificity 0.50.
Conclusions: The study showed a higher level of agreement between SCAN and clinical diagnoses in the group of psychotic disorders with exception of schizoaffective disorders, and lower agreement rates in the group of affective and neurotic disorders where the number of SCAN diagnoses outweighed that of the clinical ones. It could be the result of systematic faults in the coding of diagnoses.


Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Anna Pajor
Ocena ruchomości gałek ocznych w testach śledzenia i sakkadowym u osób zdrowych w różnym wieku  775
Smooth pursuit and saccadic tests outcome in healthy persons in different age  775
Streszczenie
Badania ruchów gałek ocznych służą do oceny ośrodkowych struktur generujących i kontrolujących odruchy wzrokowo-okoruchowe i znajdują zastosowanie w diagnostyce układu równowagi w otoneurologii. W psychiatrii są przydatną metodą w określeniu stopnia nasilenia zmian w niektórych chorobach psychicznych, zwłaszcza w schizofrenii, a także w depresji dwubiegunowej, zaburzeniach lękowych i w ocenie działania leków psychoaktywnych.
Celem pracy była ocena wpływu wieku i rodzaju stosowanego bodźca na zapis testu śledzenia i sakkadowego w grupie osób zdrowych. Badaniami objęto 67 osób zdrowych w grupach wiekowych 20-39 lat, 40-59 lat i ponad 66 lat. Badania elektrookulograficzne (EOG) przeprowadzono aparatem Toennies Nystagliner z możliwością ilościową ocenę zapisów. Test śledzenia wykonywano stosując dziewięć wariantów pobudzeń a oceniano współczynnik nadążania. Test sakkadowy przeprowadzano stosując amplitudę 15° i oceniano maksymalną prędkość, latencję, czas trwania i dokładność sakkady.
W teście śledzenia stwierdzono wraz ze wzrostem częstotliwości i amplitudy bodźca istotny statystycznie spadek wartości współczynnika nadążania u osób najstarszych. Nie stwierdzono znamiennych różnic w wynikach parametrów testu sakkadowego pomiędzy grupami wiekowymi.
W ocenie ruchomości gałek ocznych należy uwzględnić wiek badanego i stopień trudności stosowanego pobudzenia wzrokowego.
Summary
The study of eye movement presents a unique opportunity to investigate the integrity of central ocular-motor pathways and structures, involved in the generation and control of ocular-motor reflexes, which is important in the diagnosis of rate balance system in otoneurology. In psychiatry, oculography is useful for the evaluation of schizophrenia, obsessive-compulsive and affective disorders as well as the effectiveness of psychoactive drugs.
The aim of the study was to investigate the results of smooth pursuit and saccadic tests in healthy persons in respect to age and stimulus paradigm.
Sixty seven subjects in different age: 16 - young (mean 29.8 years), 38 - middle-aged (mean 53.2 years) and 13 - elderly (mean 73.6 years) were enrolled in the study. Oculographic tests were performed on the computerized ENG system. The pursuit target was driven by a predictable sinusoidal task at various frequencies 30 Hz, 40 Hz, 50 Hz and amplitudes of 15°, 20° and 30°. In the saccades test the target moved abruptly 15° left and right of the centre. In all tests, several parameters and the 95% prediction interval (95 PI) were calculated.
In the smooth pursuit test gain decreased with ageing. The differences between age groups (younger - middle-age and younger – elderly) were statistically significant for each target velocity. In this study we found no significant evidence that age has an impact on the parameters of saccadic tests.
These findings suggest that the results of oculomotor tests should be quantified by the age of the patient and the target task.


Krzysztof Małyszczak, Małgorzata Inglot, Tomasz Pawłowski, Marcin Czarnecki, Weronika Rymer, Andrzej Kiejna
Objawy neuropsychiatryczne w trakcie leczenia interferonem alfa  787
Neuropsychiatric Symptoms Related to Interferon Alpha  787
Streszczenie
Objawy neuropsychiatryczne są częstym powikłaniem leczenia interferonem alfa. Praca przedstawia przegląd obecnej wiedzy na temat tych objawów, ich etiologii, przebiegu i leczenia. Interferon alfa jest cytokiną o działaniu przeciwwirusowym i przeciwnowotworowym. Najczęstszym wskazaniem do stosowania interferonu alfa jest wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, poza tym wykorzystywany jest w leczeniu niektórych białaczek, chłoniaków, czerniaka złośliwego, mięsaka Kaposiego, oraz raka nerki. U osób leczonych interferonem występują objawy depresyjne, zaburzenia funkcji poznawczych, zespół uporczywego zmęczenia, dysforia, objawy lękowe, jadłowstręt, mania, oraz stany psychotyczne. Nawet połowa osób leczonych interferonem alfa wymaga konsultacji psychiatrycznych, a u 10% – 25% pacjentów wskazane jest podjęcie leczenia psychiatrycznego.
Interferon i indukowane przez niego cytokiny bezpośredniego wpływają na mózg powodując: pobudzenie osi podwzgórzowo–nadnerczowo–przysadkowej, zaburzenia wydzielania hormonów tarczycowych, oraz pojawienie się zespołu behawioralnego nazywanego zachowaniem chorobowym. Interferon ponadto indukuje aktywność 2,3 dioksygenazy indoloaminy, enzymu katalizującego przemianę tryptofanu w kynureninę, co powoduje zmniejszenie poziomu osoczowego tryptofanu i w konsekwencji także serotoniny, oraz zwiększenie poziomu neurotoksycznych metabolitów kynureniny. Udowodniono także wpływ interferonu na receptory opioidowe oraz przekaźnictwo adrenergiczne i dopaminergiczne.
W leczeniu objawów neuropsychiatrycznych stosowane są leki przeciwdepresyjne zwłaszcza inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, benzodiazepiny, naltrekson, oraz neuroleptyki (w stanach psychotycznych i maniakalnych). Zalecana jest także terapia psychologiczna, psychoedukacja i interwencje behawioralne.
Summary
Neuropsychiatric symptoms are commonly related to interferon alpha treatment. The paper summarises the current knowledge about their aetiology, course, and treatment. Interferon alpha is a cytokine with antiviral and antineoplasmatic activity. It is commonly used in the treatment of chronic hepatitis C and B, malignant melanoma, Kaposi sarcoma, renal cancers, and some haematological malignancies. Treatment with interferon alpha is associated with depressive symptoms, cognitive disturbances, chronic fatigue syndrome, dysphoria, anxiety symptoms, anorexia, mania and psychotic states. Up to a half of the patients need psychiatric consultations, 10–25% of them need psychiatric treatment.
Neuropsychiatric symptoms are the results of direct affection of CNS by interferon and induced cytokines. They increase hypothalamic – pituitary – adrenal (HPA) activity, alter thyroid function and lead to a behavioural syndrome called ‘sickness behaviour’.  Moreover interferon induces the activity of 2, 3 indoloamine dioxygenase, the enzyme which converts tryptophan into kynurenine, leads to a reduced level of tryptophan, and thus to a reduced level of central serotonin and to an increased level of neurotoxic kynurenine metabolites. Interferon also affects central opioid receptors and changes dopaminergic and noradrenergic neurotransmission.
Serotonin selective reuptake inhibitors (SSRI), other antidepressants i.e. nortriptyline, benzodiazepines, naltrexone, and neuroleptics (for maniac and psychotic states) are used to treat interferon associated psychiatric symptoms. Psychological therapy may also be useful, as well as psychoeducation and behavioural interventions.


Krzysztof Małyszczak, Małgorzata Inglot, Tomasz Pawłowski, Marcin Czarnecki, Weronika Rymer, Andrzej Kiejna
Objawy depresyjne w trakcie leczenia interferonem alfa z powodu zakażenia HCV – doniesienie wstępne  799
Depressive symptoms during treatment with interferon alpha for HCV infection – preliminary report  799
Streszczenie
Wstęp: Interferon alfa stosowany w zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) powoduje liczne objawy neuropsychiatryczne: zaburzenia emocjonalne, uporczywe zmęczenie, zaburzenia funkcji poznawczych oraz stany psychotyczne. Nakładają się one na zaburzenia emocjonalne i upośledzenie funkcji poznawczych związane z przewlekłym zakażeniem HCV.
Cel: Ocena rozpowszechnienia depresji i nasilenia objawów depresyjnych u pacjentów leczonych interferonem alfa z powodu zakażenia HCV.
Metoda: Obserwacji poddano grupę 44 osób (27 mężczyzn, 17 kobiet) chorych na przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, w wieku od 21 do 61 lat (mediana 45 lat), leczonych przyczynowo interferonem pegylowanym alfa 2a oraz rybawiryną. U wszystkich osób przed rozpoczęciem leczenia przeprowadzono przezskórną gruboigłową biopsję wątroby oraz zastosowano kwestionariusz neurotyzmu Eysencka. Przed leczeniem i po 12 tygodniach leczenia oznaczono ilościowo wiremię, genotyp HCV, aktywność aminotransferaz, nasilenie depresji z wykorzystaniem inwentarza depresji Becka, skali depresji Hamiltona (HDRS), skali depresji Montgomery–Åsberg (MADRS) oraz oceniono jakość życia za pomocą kwestionariusza SF–36. Rozpoznania depresji postawiono z wykorzystaniem inwentarza objawów PSE (Present State Examination) według klasyfikacji ICD–10.
Wyniki: Zaburzenia depresyjne rozpoznano u 3 (6,8%) chorych przed rozpoczęciem leczenia i u 5 (11,4%) po 12 tygodniach terapii. Zaobserwowano istotny statystycznie wzrost nasilenia objawów depresyjnych (mediany: HDRS 6/11,5; MADRS 4/10; BDI 8/10,5). Stwierdzono ponadto pogorszenie jakości życia mierzonej za pomocą kwestionariusza SF–36 w skalach: funkcjonowania fizycznego, zdrowia ogólnego, witalności, funkcjonowania społecznego.
Nasilenie objawów depresyjnych nie było zależne od parametrów biochemicznych (ASPAT, ALAT, GGTP), zaawansowania włóknienia i stłuszczenia wątroby, genotypu HCV oraz wiremii, zależało natomiast od wyjściowej punktacji kwestionariusza neurotyzmu Eysencka. Wzrost nasilenia objawów depresyjnych nie był zależny od wyjściowych wartości parametrów biochemicznych, wiremii, ani neurotyzmu.
Wnioski: leczenie interferonem zwiększa nasilenie objawów depresji. Wzrost ten wynika prawdopodobnie z biologicznego działania interferonu i jest niezależny od początkowych wartości nasilenia objawów depresyjnych.
Summary
Background: Interferon alpha, used in hepatitis C virus (HCV) infection causes many neuropsychiatric side effects: emotional disturbances, chronic fatigue, cognitive impairment, and psychotic states. They overlap with emotional disturbances and cognitive impairment caused by chronic HCV infection.
Aim: To assess prevalence and severity of depressive symptoms in patients treated with interferon alpha due to HCV infection.
Methods: A total of 44 persons (27 men, 17 women) aged from 21 to 61 years old (median 45 years) treated due to chronic hepatitis were examined. They were treated with pegylated interferon alfa 2a and ribavirin. All of them underwent liver biopsy to assess liver inflammation, fibrosis, and steatosis as well as completed Eysenck’s neuroticism questionnaire. Then, before treatment and after 12 weeks, they underwent biochemical and psychiatric examination. Biochemical examination included aspartate aminotransferase (AST), alanine aminotransferase (ALT), gamma-glutamyl transpeptidase (G-GT), and HCV RNA. Psychiatric examination included Beck Depression Inventory (BDI), Hamilton Depressive Rating Scale (HAMD), Montgomery – Asberg Depression Rating Scale (MADRS), and the SF – 36 questionnaire. Diagnoses of depression were made basing on PSE questionnaire from Schedules of Clinical Assessment in Neuropsychiatry (SCAN version 2.0).
Results: Depressive disorders were diagnosed in 3 (6.8%) subjects before treatment and in 5 (11.4%) subjects after 12 weeks of treatment. A statistically significant increase of depressive rates was observed (medians: HDRS 6/11.5; MADRS 4/10; BDI 8/10.5). Quality of life dropped significantly in some SF – 36 scales: physical functioning, general health, vitality, and social functioning. Depressive ratings were independent of biochemical parameters (AST, ALT, G-GT), HCV RNA, liver inflammation, fibrosis, steatosis level, and HCV genotype. Ratings of neuroticism highly influenced all depressive ratings. Rise of depressive ratings was independent of neither any initial biochemical parameters nor the neuroticism level.
Conclusions: Interferon alpha increases the severity of depressive symptoms. The rise is probably caused by biological activity of interferon and independent of initial ratings of depression.

 

ISSN 0033-2674 (PRINT)

ISSN 2391-5854 (ONLINE)


Psychiatria Polska
is an Open Access journal:
Creative Commons: CC-BY
SHERPA RoMEO:
Blue





Inne strony PTP:
Other PTP websites:

www.psychiatria.org.pl
www.psychiatriapsychoterapia.pl

www.archivespp.pl
www.psychoterapiaptp.pl

Psychiatria Polska
INDEXED IN:
Thomson Reuters Master List
Science Citation Index Expanded
Journal Citation Reports
(Impact Factor 1,010)

Medline/Index Medicus
MNiSW (15 pkt)
Scopus/SCImago
EMBASE/Excerpta Medica
PsycINFO, EBSCO, DOAJ
Index Copernicus (18.59)
Erih Plus, Cochrane Library
CrossRef/DOI

We recommend:

Pharmacological Reports



+48  518-330-994
kontakt z Biurem KRW PTP